🍄 Pirrewitje, het lieveheersbeestje en de kleine verrassing
Op een zachte namiddag in september stapte Pirrewitje uit zijn uitgeholde boom.
“Pirrewit wit wit, wat zal ik vandaag eens doen?” zong hij vrolijk.
Toen hoorde hij tussen de blaadjes een piepklein stemmetje.
“Hallo… is daar iemand?”
Pirrewitje keek onder een groot groen blad. Daar zat een lieveheersbeestjemet zeven mooie zwarte stippen.
“Dag!” zei Pirrewitje. “Waarom zit jij helemaal verstopt?”
“Ik wilde naar de bloemenweide vliegen,” zei het lieveheersbeestje, “maar ik weet niet meer welke kant ik op moet.”
“Dan gaan we samen!” zei Pirrewitje.
Ze wandelden langs de paddenstoelen, over een kronkelpaadje en voorbij een slak die héél langzaam “goedemiddag” zei.
Plotseling zagen ze iets geels tussen het gras.
Een zonnebloem!
En daarachter stonden er nóg één… nóg twee… wel tien!
“De bloemenweide!” riep het lieveheersbeestje blij.
Het vloog omhoog, maakte een vrolijk rondje om Pirrewitjes rode puntmuts en landde precies op zijn neus.
“Kriebel, kriebel!” giechelde Pirrewitje.
“Dank je wel dat je met me meeging,” zei het lieveheersbeestje.
Pirrewitje glimlachte. “Samen vind je soms makkelijker de weg.”
En terwijl de septemberzon door de bomen scheen, wandelden ze samen tussen de bloemen.
Pirrewit wit wit, een goede daad en een blij gezicht! 🍄🐞🌻
Hier is een mooie tekening van Pirrewitje met het lieveheersbeestje tussen de zonnebloemen?
