๐ Pirrewitje en de hongerige vogeltjes
Op een mooie dinsdagmiddag zat Pirrewitje voor zijn huisje in de uitgeholde boom. Hij had net een boterhammetje gegeten.
Op zijn bord lagen nog een paar kleine kruimeltjes.
โDie zijn nog veel te lekker om zomaar te laten liggen,โ zei Pirrewitje.
Toen hoorde hij vlakbij:
โTjiep! Tjiep! Tjiep!โ
Op een tak zaten drie kleine vogeltjes. Ze keken nieuwsgierig naar Pirrewitjes bord.
โHebben jullie soms trek?โ vroeg Pirrewitje.
โTjiep!โ riepen de vogeltjes vrolijk.
Pirrewitje verzamelde de kruimeltjes en strooide ze buiten op een schoon plekje op de grond.
Meteen hipten de vogeltjes dichterbij.
Hip, hip, hip! Pik, pik, pik!
Ze smulden van de kruimeltjes.
Pirrewitje glimlachte. โKijk eens aan. Wat voor mij over was, is voor jullie een klein feestmaal!โ
Een vogeltje vloog naar een tak boven Pirrewitjes hoofd en zong:
โTjilp-tjilp-tjilp!โ
โGraag gedaan!โ lachte Pirrewitje.
En zo ontdekte Pirrewitje opnieuw dat iets kleins delen iemand anders heel blij kan maken. ๐ณ๐ฆ๐
Zal ik ook een mooie tekening maken van Pirrewitje die de kruimeltjes aan de vogeltjes geeft?
Jaaa…






