🌙 Pirrewitje en het donker dat zachtjes fluisterde
Een lief slaapverhaaltje voor kleine kabouters vanaf 3 jaar.
Er was eens een klein kaboutertje. Hij heette Pirrewitje.
Pirrewitje woonde in een warme boom, midden in het sprookjesbos.
Op een avond kroop hij in zijn zachte bedje. Zijn dekentje lag lekker warm over zijn buik.
Maar toen werd het donker.
“Oei,” fluisterde Pirrewitje. “Waar is het licht gebleven?“
Hij keek naar de hoek van zijn kamertje.
“Mama? Ben je daar?“
Mama Kabouter kwam even kijken.
“Ja, liefje. Ik ben vlakbij.“
“Maar mama, het donker is zo groot!“
Mama ging naast zijn bedje zitten.
“Weet je wat het donker doet?” vroeg ze.
Pirrewitje schudde zijn hoofd.
“Het donker helpt de bloemetjes slapen. En de vogeltjes. En zelfs de grote bomen.“
“Echt waar?” vroeg Pirrewitje.
“Jazeker. Luister maar.”
Samen luisterden ze.
Ritsel, ritsel, deden de blaadjes.
Piep, piep, deed een slapend muisje.
En buiten verscheen een klein sterretje.
“Dag, Pirrewitje!” leek het te twinkelen.
Pirrewitje glimlachte.
“Dus ik ben niet helemaal alleen?“
“Nee, liefje. Ik ben dichtbij. En jouw knuffelbeer blijft bij jou.“
Mama gaf hem een kus op zijn neus.
Pirrewitje knuffelde zijn beertje stevig vast.
“Welterusten, bomen,” fluisterde hij.
“Welterusten, bloemetjes.“
“Welterusten, sterretje.“
Toen deed hij zijn oogjes dicht.
En weet je wat?
Het donker was er nog.
Maar het voelde nu zacht en rustig.
Alsof het hele sprookjesbos samen met hem ging slapen.
Slaap zacht, kleine Pirrewitje.
En zijn beertje?
Dat sliep al.
Ssssst… 🌟
(Voor de voorlezer: Zeg de laatste zinnen heel langzaam. Laat het kindje eventueel zijn knuffelbeer vasthouden en samen met Pirrewitje de bomen, bloemetjes en sterren welterusten wensen. Zo wordt het verhaaltje een vertrouwd slaapritueeltje).
Zullen we ook een lieve tekening maken van Pirrewitje, veilig onder zijn dekentje, met zijn beertje en het kleine sterretje voor het raam?
Ja hoor!
